Skip to content

Miejscowa paromomycyna z gentamycyną lub bez gentamycyny z powodu leiszmaniozy skórnej AD 7

1 miesiąc ago

297 words

Jednakże przez 28 dni wielkość średniej zmiany w grupach aktywnych leków spadła do w przybliżeniu poziomów bazowych. Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane występujące u więcej niż 1% pacjentów w dowolnej grupie badanej. Wszystkie zdarzenia niepożądane, które badacze uznali za potencjalnie związane z leczeniem, to reakcje o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu w miejscu podania. Działania niepożądane, które wystąpiły u co najmniej 1% pacjentów w dowolnej grupie, przedstawiono w Tabeli 3. Rumień i podrażnienie skóry występowały we wszystkich grupach; ten ostatni przypisano opatrunkowi. Minutowe pęcherzyki były istotnie częstsze w grupach czynnych leków niż w grupie kontrolnej nośnika. Nadkażenia (objawy kliniczne wtórnej infekcji bakteryjnej skórnych zmian leiszmaniozowych) były znacznie częstsze w grupie kontrolnej nośnika niż grupy aktywne. Jedno ciężkie zdarzenie niepożądane – ostre poststreokokowe zapalenie kłębuszków nerkowych – wystąpiło w grupie paromomycyna-gentamycyna i zostało uznane za niezwiązane z leczeniem badanym.
Nie było przypadków klinicznie znaczącego szumu w uszach lub zawrotów głowy lub zmian w stężeniach kreatyniny w surowicy pomiędzy badaniem przesiewowym a oceną po 20 dniach, a żaden pacjent nie został usunięty z badania ze względu na niepożądane zdarzenie. Nie było śmierci.
Dyskusja
Ta próba wykazała, że jeden z dwóch kremów zawierających 15% paromomycyny, jeden zi bez 0,5% gentamycyny, miał lepszą skuteczność w stosunku do kontrolnego kremu do leczenia wrzodziejącej skórnej leiszmaniozy wywołanej przez L. major w Tunezji. Nie było żadnej korzyści z dodania gentamycyny obserwowanej w tym badaniu. Zmiana indeksu została wyleczona u 101 z 125 pacjentów (81%) otrzymujących paromomycynę-gentamycynę, u 102 z 125 pacjentów (82%) otrzymujących samą paromomycynę, a u 73 z 125 pacjentów (58%) otrzymujących kontrolę nośną (p <0,001 dla każda grupa paromomycyny w porównaniu do grupy kontrolnej nośnika).
Nasze badanie fazy 3 zostało przeprowadzone na podstawie udanych wyników poprzedniego badania fazy 2 przeprowadzonego zarówno w Tunezji, jak iw Paryżu. 29 Porównanie wyników tych dwóch badań przedstawiono w Dodatku uzupełniającym.
Paromomycyna-gentamycyna i sama paromomycyna podawana owrzodzeniom wywołanym przez leiszmania przez 20 dni spowodowały ogólnoustrojową ekspozycję na paromomycynę, która była mniejsza niż 10% ekspozycji ze standardowego schematu domięśniowej paromomycyny. Tak więc, jak oczekiwano, nie było przypadków klinicznie znaczących efektów toksycznych dla nerek lub ototoksycznych efektów w tej próbie. Tworzenie się niewielkich pęcherzyków było częstsze w grupach czynnych leków niż w grupie kontrolnej nośnika. Klinicyści i pacjenci powinni przewidywać, że w przypadku stosowania aktywnego kremu podczas leczenia może wystąpić przemijająca reakcja zapalna obejmująca powiększenie zmiany i tworzenie się pęcherzyków.
[hasła pokrewne: rozlane uszkodzenie aksonalne mózgu, kodent głogów, list pożegnalny do alkoholu ]

0 thoughts on “Miejscowa paromomycyna z gentamycyną lub bez gentamycyny z powodu leiszmaniozy skórnej AD 7”

Powiązane tematy z artykułem: kodent głogów list pożegnalny do alkoholu rozlane uszkodzenie aksonalne mózgu