Skip to content

Kontrolowany test riluzolu w stwardnieniu zanikowym bocznym ad

2 miesiące ago

508 words

Pacjenci z chorobą opuszkową byli określani jako osoby z początkowymi objawami przedmiotowymi i podmiotowymi w regionie opuszki, ale mieli klinicznie określone lub prawdopodobne stwardnienie zanikowe boczne w momencie rejestracji. Pacjenci z chorobą początkową mieli początkowe oznaki i objawy w kończynach, nawet jeśli w chwili zapisania byli obciążeni. Przypisania do leczenia zostały wykonane osobno w każdym ośrodku i były oparte na kodach randomizacji ustalonych przez blokowanie. Pacjenci otrzymywali 100 mg riluzolu na dobę w tabletkach 50 mg lub tabletek o identycznym wyglądzie placebo, przyjmowanych doustnie dwa razy dziennie, rano i wieczorem, przed posiłkami. Tabletki riluzolu i placebo dostarczył Rhone-Poulenc Rorer (Antony, Francja). Określenie miar wynikowych i działań następczych
Po włączeniu do badania każdy pacjent był poddawany badaniu co dwa miesiące. Wszyscy badacze zostali przeszkoleni przed rozpoczęciem badania, aby poprawić wiarygodność ocen stanu funkcjonalnego i funkcji mięśni.
Podstawowe wyniki skuteczności
Pierwszorzędowe wyniki skuteczności określono prospektywnie jako czas przeżycia i zmiany stanu funkcjonalnego po 12 miesiącach leczenia. Głównymi zdarzeniami, które włączono do określania wskaźnika przeżywalności, były śmierć (z dowolnej przyczyny) i tracheostomia, ponieważ w końcowym stadium choroby niewydolność oddechowa prowadzi do wystąpienia zdarzenia4.
Stan funkcjonalny oceniano za pomocą czteropunktowej oceny, która obejmowała ocenę funkcji kończyn, funkcji opuszkowej, wyników badania klinicznego i objawów zgłaszanych przez pacjenta. Międzyrodzeniowa wiarygodność tej skali została wykazana w innym miejscu19. Funkcję kończyn i funkcję opuszki oceniano za pomocą zmodyfikowanych skal Norris (maksymalny wynik dla funkcji kończyny, 63, dla funkcji opaski, 39) 20. Każdy wynik oceniano przy wprowadzaniu, a następnie co dwa miesiące.
Drugorzędne wyniki skuteczności
Drugorzędne wyniki skuteczności obejmowały wyniki testów mięśnio wych, miary funkcji oddechowej, wyniki na skali globalnej oceny w skali zmiany oraz subiektywne oceny subiektywnej oceny parestezji, skurczów, sztywności i zmęczenia, wyrażone na czterech skalach w skali analogowo-wizualno-analogowej . Dwadzieścia dwie funkcje mięśni oceniano u pacjenta w pozycji siedzącej zgodnie z pięciostopniową skalą Rady Badań Medycznych (maksymalna punktacja, 110) 20. Funkcję oddechową monitorowano testami wymuszonej pojemności życiowej i wyrażano jako procent oczekiwanej wartości. Wyniki dotyczące siły mięśni, klinicznych globalnych wrażeń i skal wizualno-analogowych uzyskano na początku badania, a następnie co dwa miesiące; czynność oddechową oceniano przy wejściu, a następnie co sześć miesięcy.
Bezpieczeństwo, wydarzenia międzybiegowe, wycofanie się z leczenia i utrata kontaktu
Podczas każdej wizyty poszukiwano informacji o niekorzystnych skutkach leczenia i zdarzeniach towarzyszących poprzez bezpośrednie zadawanie pytań pacjentowi, badanie kliniczne i wyniki badań laboratoryjnych. Czynność wątroby i enzymy mięśniowe monitorowano co dwa tygodnie od momentu włączenia badania do 7 miesiąca, a co dwa miesiące od 8 miesiąca. Oceny biochemiczne i hematologiczne wykonywano na początku badania, a następnie co dwa miesiące.
[hasła pokrewne: zastrzyki przeciwzakrzepowe a alkohol, matopat torun, konrad słynarski ]

0 thoughts on “Kontrolowany test riluzolu w stwardnieniu zanikowym bocznym ad”

Powiązane tematy z artykułem: konrad słynarski matopat torun zastrzyki przeciwzakrzepowe a alkohol