Skip to content

Kontrolowany test riluzolu w stwardnieniu zanikowym bocznym ad 5

2 miesiące ago

475 words

U pacjentów z chorobą opuszkową (środkowy panel) krzywe różniły się istotnie po 12 miesiącach (P = 0,014) i 21 miesiącach (P = 0,013). U pacjentów z chorobą kończyn dolnych (prawy panel) krzywe nie różniły się istotnie po 12 lub 21 miesiącach. W analizie przeżycia nie było strat do obserwacji. Stwierdzono istotną statystycznie różnicę w przeżyciu między dwiema badanymi grupami (ryc. 1). Po 12 miesiącach 45 z 78 pacjentów w grupie placebo (58 procent) pozostało przy życiu, w porównaniu z 57 z 77 pacjentów w grupie riluzolu (74 procent) (P = 0,014). Analiza post hoc, w której wykluczono 24 pacjentów, którzy nie spełnili wszystkich kryteriów włączenia, bardzo nieznacznie zmieniła odsetek przeżywających pacjentów (12-miesięczne przeżycie, 60% w grupie placebo w porównaniu z 71% w grupie riluzolu). Jednak przeżycie nie było już znaczące (P = 0,11), ponieważ wykluczenie 24 pacjentów znacznie zmniejszyło moc statystyczną.
W całej populacji do końca okresu kontrolowanego placebo 29 z 78 pacjentów w grupie placebo (37 procent) pozostało przy życiu, w porównaniu z 38 z 77 pacjentów w grupie riluzolu (49 procent) (P = 0,046 ). Mediana przeżycia wyniosła odpowiednio 449 dni i 532 dni w grupach otrzymujących placebo i riluzole. Ogólnie, leczenie riluzolem zmniejszało śmiertelność o 38,6 procent po 12 miesiącach io 19,4 procent po 21 miesiącach (koniec okresu kontrolowanego placebo), efekt, który jest zarówno istotny klinicznie, jak i statystycznie istotny.
Nieoczekiwanie efekt leczenia był większy u pacjentów z chorobą opuszkową niż u osób z chorobą kończyn (Ryc. 1). Wśród pacjentów z chorobą opuszkową, 6 z 17 pacjentów w grupie placebo (35 procent) pozostało przy życiu w 12 miesiącu, w porównaniu z 11 z 15 pacjentów w grupie riluzolu (73 procent) (P = 0,014). Pod koniec okresu kontrolowanego placebo nadal występowała istotna różnica między leczeniami: 3 z 17 pacjentów w grupie placebo (18 procent) pozostało przy życiu, w porównaniu z 8 z 15 pacjentów w grupie riluzolu (53 procent) ( P = 0,013). Mediana przeżycia wynosiła 239 dni w grupie placebo, podczas gdy mediana przeżycia nie została osiągnięta po 476 dniach w grupie riluzolu.
Wśród pacjentów z chorobą kończyn dolnych zaobserwowano tendencję do poprawy przeżywalności po 12 miesiącach w grupie riluzolu, przy czym 46 z 62 pacjentów (74 procent) wciąż żyje, w porównaniu z 39 z 61 pacjentów żyjących w grupie placebo (64 procent). W tej podgrupie wyniki nie były statystycznie istotne (P = 0,17). Pod koniec okresu kontrolowanego placebo, 26 z 61 pacjentów w grupie placebo (43 procent) pozostało przy życiu, w porównaniu z 30 z 62 pacjentów w grupie riluzolu (48 procent) (P = 0,355). Nie zaobserwowano wyraźnego zwiększenia mediany przeżywalności (odpowiednio 523 vs. 531 dni dla placebo i riluzolu).
Tabela 2. Tabela 2. Względne ryzyko śmierci lub tracheostomii w okresie badania, zgodnie z przypisaniem do leczenia i zmiennymi prognostycznymi zmierzonymi przy wejściu. Analiza stopniowa czynników ryzyka (metoda proporcjonalnych hazardów Coxa), wybrany wiek, czas trwania choroby, wymuszona pojemność życiowa, wynik funkcji obciążeniowej, wynik zmęczenia i ocena sztywności jako istotne zmienne prognostyczne przy wejściu
[przypisy: evadent wrocław, safmed, szczepionka infanrix hexa ]

0 thoughts on “Kontrolowany test riluzolu w stwardnieniu zanikowym bocznym ad 5”

Powiązane tematy z artykułem: evadent wrocław safmed szczepionka infanrix hexa