Skip to content

Canagliflozyna oraz zdarzenia sercowo-naczyniowe i nerkowe w cukrzycy typu 2 ad 7

1 miesiąc ago

146 words

Analiza według historii niewydolności serca nie była wcześniej określona. RAAS oznacza układ renina-angiotensyna-aldosteron. Ryc. 5. Ryc. 5. Częstość hospitalizacji z powodu niewydolności serca, zgon z jakiejkolwiek przyczyny i skutki nerek w Zintegrowanym Programie CANVAS. Współczynniki zagrożenia i 95% przedziały ufności oszacowano przy użyciu modeli regresji Coxa z rozwarstwieniem według próby i historia choroby sercowo-naczyniowej we wszystkich grupach kanagliflozyny w połączeniu z placebo. Analizy oparte są na pełnym, zintegrowanym zbiorze danych obejmującym wszystkich uczestników, którzy przeszli randomizację. Wypustki w panelach A, B i D pokazują te same dane na powiększonych osiach y.
Znacznie mniej uczestników w grupie z kanagliflozyną niż w grupie placebo miało pierwotne zdarzenie wynikowe (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał serca niezakończony zgonem lub udar niezakończony): 26,9 vs 31,5 uczestników z wydarzeniem na 1000 pacjento-lat (zagrożenie stosunek, 0,86, 95% CI, 0,75 do 0,97, P <0,001 dla nie mniejszej wartości, P = 0,02 dla wyższości) (Figura 2 i Figura 3). Wpływ na wynik pierwotny był prawie taki sam, gdy wykonano imputację dla brakujących zdarzeń (współczynnik ryzyka, 0,85, 95% CI, 0,75 do 0,97). Występowały zasadniczo stałe efekty w szerokim zakresie wstępnie zdefiniowanych podgrup (ryc. 4), z wyjątkiem podgrup zdefiniowanych zgodnie z podstawowym zastosowaniem diuretyków (p <0,001 dla jednorodności). Nie wykazano wyższości pierwszego drugorzędnego wyniku w sekwencji testowej (śmierć z jakiejkolwiek przyczyny, P = 0,24), a badanie hipotezy zostało przerwane. W związku z tym szacunki śmiertelnych wyników wtórnych, w tym zgonu z dowolnej przyczyny (współczynnik ryzyka, 0,87; 95% CI, 0,74 do 1,01) i zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych (współczynnik ryzyka, 0,87; 95% CI, 0,72 do 1,06), nie są uważane za istotne (rysunek 2, rysunek 3 i rysunek 5). Oszacowania wpływu wyników badań dotyczących układu sercowo-naczyniowego przedstawiono na rycinie 2, ryc. 3 i ryc. 5. Nie stwierdzono dowodów na różnice w wynikach między badaniami CANVAS i CANVAS-R w pierwotnych, śmiertelnych lub rozpoznawczych wynikach sercowo-naczyniowych (tabela S6 w Dodatek dodatkowy).
Wyniki nerek
Progresja albuminurii występowała rzadziej wśród uczestników przypisanych do kanagliflozyny niż wśród osób przypisanych do grupy placebo (89,4 vs 128,7 uczestników z wydarzeniem na 1000 pacjento-lat), co odpowiada współczynnikowi ryzyka wynoszącemu 0,73 (95% CI, 0,67 do 0,79) ( Figura 3 i Figura 5); efekty były większe w CANVAS-R (współczynnik ryzyka, 0,64; 95% CI, 0,57 do 0,73) niż w CANVAS (współczynnik ryzyka, 0,80; 95% CI, 0,72 do 0,90) (P = 0,02 dla homogeniczności) (tabela S7 w Dodatek dodatkowy). Regresja albuminurii występowała również częściej u osób przypisanych do kanagliflozyny niż wśród osób przypisanych do grupy placebo (293,4 vs 187,5 uczestników z regresją na 1000 pacjento-lat, współczynnik ryzyka 1,70, 95% CI, 1,51 do 1,91). Złożony wynik trwającego 40% zmniejszenia eGFR, konieczności leczenia nerkozastępczego lub zgonu z przyczyn nerkowych występował rzadziej wśród uczestników grupy kanagliflozyny niż wśród osób z grupy placebo (5,5 vs 9,0 uczestników z wynikiem na 1000 pacjento-lat, co odpowiada współczynnikowi ryzyka wynoszącemu 0,60; 95% CI, 0,47 do 0,77) (ryc. 3 i ryc. 5); nie zaobserwowano znaczącej różnicy w wynikach między CANVAS i CANVAS-R (tabela S7 w dodatkowym dodatku).
Wyniki bezpieczeństwa
Tabela 2
[przypisy: cepelek rejestracja, neuropatia nerwu wzrokowego, rozlane uszkodzenie aksonalne ]

0 thoughts on “Canagliflozyna oraz zdarzenia sercowo-naczyniowe i nerkowe w cukrzycy typu 2 ad 7”

Powiązane tematy z artykułem: cepelek rejestracja neuropatia nerwu wzrokowego rozlane uszkodzenie aksonalne